.

.

ช่วงนี้เข้าสัปดาห์ที่ 3 ที่ฝึกงานผลัดสุดท้ายล่ะ

ก็เริ่มปรับตัวได้ เพียงแต่....

งานเยอะเหมือนกัน วันนึงก็หลายเคสอยู่

แล้วดันขี้เกียจนี่สิ

ก็เลยสะสมงานไว้เป็นดินพอกหางหมูเลยอ่ะ ก็ทะยอยเคลียร์แล้วนะ

แต่ก็จะมีใหม่มาเรื่อยๆ นี่ดิ

โอ้.... ชีวิต

.

วันนี้พี่รหัสกลับมาแล้วเพื่อที่จะมารับปริญญา

(อืมมม ปีหน้าเราก็จะได้รับมั้งล่ะ)

พี่พาไปเลี้ยงก็อิ่มตื้อเลยล่ะ

พรุ่งนี้ก็มีงานเลี้ยงอีก ก็อิ่มอีก

ดีๆ เพราะช่วงนี้กระเป๋าเบามั่กๆ

ได้กินฟรีก็ประหยัดอยู่ หุหุ

.

ตอนนี้เซ็งตัวเองากที่ไม่ทำอะไรให้มันเร็วๆ

จะส่งใบสมัครงานก็ยังไม่กระตือรือร้นเลย

แม่ก็เร่งอยู่ เพราะมันหมายถึงอะไรบางอย่าง

บังคับให้ต้องได้งานให้เร็วที่สุด

จริงๆ เราก็อยากพักนะ แต่มันพักไม่ได้นี่สิ

เฮ้อ.... ใครจะไปสบายเหมือนคนอื่นเค้าล่ะ

ไม่ได้มีภาระต้องรับผิดชอบอะไรนี่นา

จะทำยังไงก็ได้

ประชดไปงั้นแหละ เพราะไงมันก็เป็นความจริง เปลี่ยนอะไรไม่ได้

เพราะคนเราไม่ได้เหมือนกันทุกคนนี่นา

.

.

อะไรๆ ก็เปลี่ยนไป เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยนไปด้วย

ช่วงนี้กำลังเห่อเว็บเพื่อนสมัยมัธยมอยู่

เพิ่งรู้ไงก็เลยเข้าบ่อยมาก

ดูรูปแล้วคิดถึงมากๆ คิดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขมากที่สุด

ได้อ่านเว็บบอร์ดก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของเพื่อนๆ

ดูแล้ว... คิดถึงเพื่อน

คิดถึงจริงๆ

.

.